دانستی و مطالب
آملیا ارهارت | خلبان زن رکورد شکن
بیوگرافی آملیا ارهارت
آملیا ارهارت (Amelia Earhart) یکی از نمادهای بزرگ هوانوردی در قرن بیستم و از پیشگامان جسور در دنیای مردانه ی پرواز بود. او در سال ۱۸۹۷ در ایالت کانزاس آمریکا متولد شد و از همان دوران نوجوانی به ماجراجویی، سرعت و استقلال علاقه نشان میداد. ارهارت پس از تجربه اولین پرواز به عنوان مسافر در سال ۱۹۲۰، عمیقاً شیفته ی هوانوردی شد و تنها شش ماه بعد، نخستین آموزش های خلبانی اش را آغاز کرد. او به سرعت توانست مجوز خلبانی بگیرد و در سال ۱۹۲۸ به عنوان نخستین زن، بخشی از یک پرواز ترانس آتلانتیک شد، گرچه در آن پرواز فقط به عنوان مسافر حضور داشت. اما در سال ۱۹۳۲، خودش به تنهایی از اقیانوس اطلس عبور کرد و نامش را به عنوان اولین زن خلبان مستقل در عبور از آتلانتیک در تاریخ ثبت کرد.
آملیا ارهارت به دلیل دستاوردهای بی سابقه اش در هوانوردی، شجاعت و تأکیدش بر توانمندی زنان، به یک شخصیت ملی در آمریکا تبدیل شد. او در سال ۱۹۳۷ تصمیم گرفت تا یک پرواز به دور کره زمین انجام دهد؛ پروژه ای بلندپروازانه با هواپیمای Lockheed Electra 10E. اما در آخرین مراحل این سفر، زمانی که از جزیره لائه در اقیانوس آرام برخاسته بود، در مسیر به جزیره هاولند، ناپدید شد. جست و جوهای گسترده ای برای یافتن او انجام شد، اما هیچ گاه اثری از آملیا و کمک خلبانش یافت نشد. ناپدید شدن مرموز او، این بانوی پیشگام را به یک اسطوره تبدیل کرد و نامش تا امروز الهام بخش نسل های بسیاری از خلبانان زن و ماجراجویان سراسر جهان باقی مانده است.
رکورد شکنی پرواز در اقیانوس اطلس توسط آملیا ارهارت
آملیا ارهارت در سال ۱۹۳۲ موفق شد رکوردی تاریخی را در دنیای هوانوردی به نام خود ثبت کند؛ او نخستین زنی بود که به طور انفرادی و بدون همراه توانست مسیر خطرناک و دشوار اقیانوس اطلس را با هواپیما طی کند. در پرواز تاریخی آملیا ارهارت سفر خود را از هاربور گریس در استان نیوفاندلند کانادا آغاز کرد و مقصد اولیه اش پاریس بود.این پرواز از آن جهت اهمیت داشت که تا پیش از آن تنها یک مرد، یعنی چارلز لیندبرگ، موفق به انجام چنین مأموریتی شده بود. ارهارت در صبح روز ۲۰ مه ۱۹۳۲ از فرودگاهی در نیوفاندلند کانادا برخاست و با عبور از اقیانوس، پس از حدود ۱۵ ساعت و با پیمودن نزدیک به ۳٬۲۰۰ کیلومتر، در مزرعه ای در نزدیکی لندری، ایرلند شمالی به زمین نشست. اگرچه مقصد اولیه اش پاریس بود، اما به دلیل شرایط بد جوی، یخ زدگی در بال هواپیما و نشتی در مخزن سوخت، ناچار شد مسیر را کوتاه کرده و در یک نقطه اضطراری فرود بیاید. با این حال، موفقیت بی چون و چرای این پرواز به سرعت در رسانه ها بازتاب یافت و نام آملیا به عنوان نماد جسارت و توانایی زنانه در تیتر اخبار جهان جای گرفت.
یکی از نکات برجسته در این مأموریت، نه تنها عبور فیزیکی از اقیانوس، بلکه غلبه بر محدودیت های فنی و روانی پرواز انفرادی در آن دوران بود. ارهارت از یک هواپیمای Lockheed Vega 5B استفاده می کرد که نه سیستم خلبان خودکار داشت و نه امکان ارتباط دائمی رادیویی با زمین. او تمام مسیر را به تنهایی و در شرایط ناپایدار جوی کنترل کرد، با کمترین دید و بیشترین فشار جسمی و ذهنی ممکن. یخ زدگی بال ها باعث شده بود کنترل هواپیما دشوارتر از حالت عادی باشد، و در نبود دستگاه های ناوبری پیشرفته، هر اشتباهی می توانست منجر به گم شدن در اقیانوس یا سقوط مرگبار شود. ارهارت با تکیه بر مهارت خلبانی فوق العاده اش، شناخت دقیق از مسیر، و اراده ای شکست ناپذیر، توانست از پس چالش هایی برآید که بسیاری از خلبانان حرفه ای مرد هم از آن پرهیز می کردند.
دستاورد آملیا ارهارت تنها یک رکورد شخصی نبود. بلکه دستاوردی برای تمام زنان آن زمان به شمار می رفت. در دوره ای که هوانوردی عمدتاً یک حرفه مردانه محسوب می شد و زنان هنوز برای داشتن حق رأی در بسیاری از کشورها مبارزه می کردند، ارهارت با این پرواز نشان داد که زنان نه تنها توانایی ورود به عرصه های تخصصی را دارند، بلکه می توانند در آن ها پیشتاز نیز باشند. پس از این موفقیت، او جایزه ها و نشان های مختلفی از جمله نشان افتخار کنگره آمریکا و مدال طلای انجمن ملی جغرافیا را دریافت کرد. اما مهم تر از همه، جایگاهش به عنوان یک پیشگام و نماد قدرت زنانه در تاریخ تثبیت شد. پرواز انفرادی آملیا ارهارت بر فراز اقیانوس اطلس نه فقط یک نقطه عطف در تاریخ هوانوردی، بلکه یک لحظه ماندگار در مسیر دستیابی به برابری و اعتماد به نفس برای نسل های آینده بود.
هواپیما Lockheed Vega 5B | هواپیمای آملیا ارهارت
آملیا ارهارت برای انجام پرواز تاریخی خود بر فراز اقیانوس اطلس در سال ۱۹۳۲ از یک هواپیمای خاص و پیشرفته برای زمان خود استفاده کرد. هواپیما Lockheed Vega 5B. این هواپیما یکی از محصولات موفق کمپانی لاکهید در دهه ۱۹۲۰ و اوایل ۱۹۳۰، که برای پروازهای طولانی و ماجراجویانه طراحی شده بود. طراحی ایرودینامیک و بال های ضخیم آن، موجب پایداری فوق العاده در مسیرهای طولانی می شد. ارهارت پیش از این نیز با همین مدل هواپیما در پروازهای داخلی و رکورد شکنی های ارتفاع و سرعت شرکت کرده بود، اما برای عبور از اقیانوس اطلس، این هواپیما به طور ویژه برای شرایط سخت و استفاده تک خلبان تجهیز شده بود.
Lockheed Vega 5B مورد استفاده ارهارت دارای یک موتور رادیکال تک موتورهی ۹ سیلندر مدل Wright Whirlwind R-975-E3 با توان حدود ۵۰۰ اسب بخار . این موتور با وجود فناوری ساده ی آن زمان، قابلیت پرواز مداوم تا بیش از ۱۵ ساعت را با سوخت گیری مناسب فراهم می کرد. مخزن سوخت هواپیما برای این مأموریت به شدت بزرگ تر طرحی شده تا بتواند سوخت لازم برای پیمودن بیش از ۳٬۰۰۰ کیلومتر را در خود جای دهد. در نتیجه، وزن کلی هواپیما هنگام برخاستن بسیار بالا رفته و همین مسئله، برخاست از باند و حفظ تعادل را به ویژه در شرایط باد و باران دشوارتر می کرد. اما ویژگی مثبت دیگر آن، قدرت بالای تحمل در برابر تلاطم های جوی و ساختار متعادل بال ها بود. که در پروازهای برفراز اقیانوسها اهمیت زیادی داشت.
درون کابین Lockheed Vega 5B امکانات ناوبری مدرن وجود نداشت. ارهارت مجبور بود بیشتر به ابزارهای مکانیکی ساده مثل قطب نما، ارتفاع سنج، نشان دهنده سوخت و ساعت اتکا کند. در نبود رادیو با کیفیت برای ارتباط پایدار با زمین، هرگونه خطا در مسیر یا محاسبه سوخت می توانست مرگبار باشد. همچنین صندلی و فضای داخلی کابین برای راحتی طولانی مدت طراحی نشده بود. به همین دلیل ارهارت برای ساعت ها در فضایی محدود و بسیار پر سر و صدا و سرد، کنترل کامل پرواز را به تنهایی بر عهده داشت. با این حال، قابلیت اطمینان بالا، طراحی مقاوم، و قابلیت پرواز در ارتفاعات نسبتاً زیاد باعث شد Lockheed Vega 5B به یکی از نمادهای جاودانه در تاریخ هوانوردی تبدیل شود. این هواپیما اکنون در موزه هوافضای اسمیتسونیان در واشنگتن دی سی نگهداری می شود و یادآور پروازی است که مرزهای جسارت و توانایی زنان را بازتعریف کرد.
دور دنیا در 80 روز با بانو آملیا ارهارت
در سال ۱۹۳۷، آملیا ارهارت تصمیم گرفت تا بلند پروازانه ترین مأموریت زندگی اش را انجام دهد. پرواز به دور دنیا در مسیر استوایی. هدف او این بود که نه تنها به دور زمین پرواز کند، بلکه این کار را در مسیری انجام دهد که طولانی تر و چالش برانگیز تر از هر مسیر دیگری در آن زمان بود. مبدأ سفر شهر اوکلند در ایالت کالیفرنیا، آمریکا بود. او به همراه کمک خلبانش فرد نونن (Fred Noonan) با هواپیمای Lockheed Electra 10E از اوکلند، کالیفرنیا سفر را آغاز کرد. مقصد نهایی نیز قرار بود پس از تکمیل حلقه پرواز، دوباره شهر اوکلند، کالیفرنیا باشد. آن ها مسیر را مرحله به مرحله طی کردند و از نقاط مختلفی همچون آمریکای جنوبی، آفریقا، هند، و جنوب شرق آسیا عبور کردند. برنامه ریزی شده بود که این سفر در مجموع حدود ۸۰ روز به طول بیانجامد و به عنوان اولین پرواز استوایی به دور کره زمین توسط یک زن ثبت شود.
اما این سفر بیشتر از 80 روز طول کشید زیرا بدلیل حجم محدود سوخت ، آنها مجبور بودند در مسیری از استوا حرکت کنند که فرودگاه برای سوختگیری وجود داشته باشد. تا زمان عبور از جزیره لائه (Lae) در گینه نو، آن ها حدود ۲۹٬۰۰۰ کیلومتر از مسیر را با موفقیت طی کرده بودند و تنها یک مرحله ی حیاتی تا پایان مأموریت باقی مانده بود. عبور از اقیانوس آرام و رسیدن به جزیره هاولند (Howland Island).
در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۳۷، هنگام پرواز به سوی این جزیره، تماس های رادیویی قطع شد و هواپیمای آن ها به طرز مرموزی ناپدید شد. با وجود جست و جوهای گسترده ی نظامی و غیرنظامی، هیچ گاه اثری از هواپیما یا سر نشینانش پیدا نشد. این تلاش نیمه تمام برای دور دنیا، اگرچه به نتیجه نهایی نرسید، اما از نظر وسعت مسیر و میزان دستاورد تا آن نقطه، همچنان به عنوان یکی از جسورانه ترین رکوردهای تاریخ هوانوردی به یادگار مانده است.
فرد نونن کمک خلبان آملیا ارهارت
کمک خلبان آملیا ارهارت در پرواز دور دنیا، فرد نونن (Fred Noonan) بود. یکی از زبده ترین ناوبران و متخصصان ناوبری هوایی در دوران خودش. او در تاریخ ۴ آوریل ۱۸۹۳ در شیکاگو به دنیا آمد و پیش از پیوستن به مأموریت ارهارت، سال ها تجربه حرفه ای در صنعت هوانوردی و دریانوردی داشت. نونن ابتدا در خطوط کشتیرانی به عنوان افسر ناوبری کار می کرد و بعدها وارد دنیای هواپیماها شد. او یکی از معدود افرادی بود که نقشه برداری دقیق مسیرهای پروازی بر فراز اقیانوس آرام را انجام داده بود و سابقه پرواز با خطوط هواپیمایی Pan American World Airways (Pan Am) را نیز در کارنامه داشت.
نقش فرد نونن در مأموریت پرواز دور دنیا در 80 روز بسیار حیاتی بود؛ او مسئول محاسبه موقعیت، مسیریابی، تعیین جهت پرواز و تنظیم فاصله ها در شرایطی بود که فناوری های GPS یا ارتباط ماهواره ای هنوز وجود نداشتند. او با استفاده از ناوبری ستاره ای (Celestial Navigation)، جدول های نجومی، و ابزارهایی مانند سَکستانت (Sextant) موقعیت هواپیما را بر فراز اقیانوس ها تعیین می کرد. مهارت بالای نونن در مسیریابی، خصوصاً در مسیرهای طولانی بین جزایر کوچک اقیانوس آرام، دلیل اصلی انتخاب او توسط ارهارت برای این مأموریت بود. با این حال، در آخرین مرحله پرواز ، بین جزیره لائه در گینه نو و مقصد نهایی یعنی جزیره هاولند ، ارتباط آن ها قطع شد و هر دو برای همیشه ناپدید شدند. فرد نونن با وجود کم تر شناخته شدن نسبت به ارهارت، بخش جدایی ناپذیری از آن ماجراجویی بزرگ و یکی از ستون های فنی و تخصصی در این تلاش بی نظیر به شمار می رود.
توی خونه خودت، روی گوشی یا لپتاب شخصیت، با قیمت مناسب، آموزش ببین و با کل پرواز آشنا شو!
پیشنهاد ما با شما!
پیشنهاد ما با شما!
